Geachte heer Van Rompuy, mogen wij van Uitgesmeerd U ten eerste van harte feliciteren bij het aanvaarden van de taak als President van Europa. U gaat dat ongetwijfeld goed doen, met de capaciteiten waarover U beschikt. Zoals U reeds zelf verklaarde, hoop ik dat U er in slaagt om de hervormde instellingen van de Europese Unie ten volle te benutten.
Iets anders nu. Waarom is de buitenlandse media (met name de Amerikaanse) er zo van overtuigd dat Van Rompuy een slechte keuze, of zelfs een gemiste kans is voor Europa?
The Huffington Post schrijft het volgende:
The choice by national leaders behind closed doors broke a stalemate in choppy, often pained negotiations intended to give Europe a voice on the world stage commensurate with its economic heft. That hope was apparently dashed by a desire for consensus instead of a potentially divisive figure who could have overshadowed leaders of nations such as France and Germany.
En even verder:
They were chosen from about 10 candidates, some, such as former British Prime Minister Tony Blair, boasting more eye-catching backgrounds.
De NY Times schrijft dan weer dit:
Both are highly respected but little known outside their own countries. After an eight-year battle to rewrite its internal rules and to pass the Lisbon Treaty that created these two new jobs, the choice of such unknown figures seemed to highlight Europe’s problems instead of its readiness to take a more united and forceful place in world affairs.
In hemelsnaam, waarom zou Tony Fucking Blair een correctere keuze zijn? Wil Europa wel vertegenwoordigd worden door een man die maar al te graag de kont van de voormalige Amerikaanse president likte? Een man die meer dan voor de oorlog in Irak was? Het is niet omdat die vent over meer internationale bekendheid beschikt, dat hij daarom een geschiktere kandidaat zou zijn. De eerste taak van de Europese president is dialoog aangaan en regeringsleiders samenbrengen. En ik denk dat we wel een man beethebben die al meermaals heeft bewezen daar in te slagen.
