Het regent. Elke druppel maakt deel uit van een groter geheel. Een orchestraal geheel dat de perfectie symfonie der natuur naar boven brengt, want het geluid van regen is een van de meest rustgevende geluiden op aarde.
Het is herfst, en vakantie. Herfstvakantie, welke – en dit is geen overdrijving – altijd gepaard gaat met regen. Niet dat ik daar iets op tegen heb, integendeel, het is een periode waarin ik dat als aanvaardbaar, zelfs als aangenaam beschouw. Maar, het weer gaat hand in hand met het humeur van de mensen rondom ons, en zoals velen onder jullie wellicht al ondervonden sinds ze het besef ervoor hadden, regen maakt mensen depressief. Niet depressief als in “ik wil mijzelf van kant maken”-depressief, maar eerder het “jezus fucking christus, wat een kutweer, mijn leven zuigt zo hard dat ik het liefst van al zou wegkwijnen in een donkere ruimte met niets anders dan mijn zelfmedelijden”-depressief.
Boe-hoe-hoe. Suck it up. Ik heb het altijd al rancuneus gevonden om je humeur te laten beïnvloeden door meteorologische verschijnselen. Regen is regen en zon is zon. Ze zijn beide even broodnodig om onze huidige levensvorm te ondersteunen, waarom dan niet dezelfde gemoedstoestand hanteren bij elk van hen?
Reclame, het is een interessante stiel. Reclamemensen moeten steeds meer met originele ideeën naar buiten komen. Traditionele vormen van reclame werken steeds minder. Om echt op te vallen moet je iets speciaals doen. Ook Sony heeft dat al een tijdje begrepen. Herinner je je die prachtige Bravia-reclames nog?
